stary belfer

  Na początek konkretny przykład. Uczniowie mają poczuć się twórcami wiersza. Cel "ukryty" to utrwalenie  pojęć: strofa, wers, rym. Otrzymują matrycę jak poniżej i poprzez rzut kostkami: jedną, dwiema, trzema wybierają losowo wyrazy, z których układają wiersz. Aby wylosować słowo, mogą po prostu wybrać cyfrę na podstawie wyrzuconych "oczek" lub je mnożyć, dodawać, odejmować. W ten sposób otrzymują wyraz, do niego dodają kolejny, dopóki nie uzyskają wersu i strofy. Mogą zmieniać formy gramatyczne słów, aby powstały w ten sposób utwór nie był zlepkiem przypadkowych wyrazów i samodzielnie dobierać rymy. Dzięki temu powstają dzieła - dość awangardowe.  Matryca służy oczywiście temu, by dobór słów do wiersza był przypadkowy. Zalet takiego podejścia jest wiele. Nie jest to kolejne zadanie z zeszytu ćwiczeń. Wyrazów nie podaje nauczyciel (a przecież wiadomo, że złośliwie robi to tak, aby było trudniej). Wybór jest dokonywany w ten sam sposób, jak dzieje się to w grach. Wkr...

  Zbliżające się święta to czas zarazem radosny, ale i trudny dla nauczycieli. Andrzejki, Mikołajki oraz zbliżające się święta powodują, że uczniowie bywają rozkojarzeni i skupieni na nieco innych rzeczach niż nauka. Na szczęście możemy te przedświąteczne dni wykorzystać także  w celu angażowania uczniów. Dzisiaj sposób podpatrzony u zaprzyjaźnionych nauczycieli - kalendarz adwentowy z zadaniami. Można w jednej z sieci kupić gotowy, jak na zdjęciu poniżej, lub poświęcić trochę czasu i wykonać podobny własnoręcznie (oczywiście wersja elektroniczna także się świetnie sprawdzi). W miejscu, gdzie zawieszone są bombki z datami znajdują się pętelki, w które wkłada się karteczki z zadaniami dla chętnych do ich wykonywania uczniów. Wykonywane zadania zbieramy, sprawdzamy i nagradzamy na bieżąco lub na koniec, przed samymi świętami. Ważna uwaga. W tym roku zajęcia kończymy 20.12.2024, więc już wkrótce trzeba zaczynać.  Różne sposoby angażowania uczniów do nauki omawiam w moim auto...

 

  Minęło już ponad półtora miesiąca od początku  roku szkolnego i ocenoza rozkręciła się na dobre. Odkąd zgodność oceniania wewnątrzszkolnego z obowiązującymi przepisami prawa stała się (w zeszłym roku szkolnym) jednym z priorytetów polityki oświatowej państwa, prowadzę dość dużo szkoleń z tego tematu. Często są one połączone z analizą przepisów oceniania w statutach placówek. Muszę powiedzieć, że rady pedagogiczne, w dobrej wierze, starają się dokonywać cudów legislacyjnych, aby ocenianie za pomocą stopni w skali od 1 do 6 uczynić jak najbardziej sprawiedliwym i obiektywnym. W tym celu starają się przewidzieć wszystkie możliwe sytuacje związane z procesem oceniania (nie da się). To powoduje, że zapisy stają się tak szczegółowe, że zamiast pomagać, przeszkadzają. Praca nauczyciela zamienia się w pracę policjanta, który kontroluje, ściga, wylicza... Niektóre szkoły, wprowadzają tak zwaną ocenę ważoną. Problem polega na tym, że jeśli testy (test to w nauce o pomiarze dydaktyczny...

 

  Typowa klasa: uczniowie neurotypowi, jeszcze większość. Uczniowie z opiniami, uczniowie z Ukrainy. Wśród tych ostatnich także z opiniami, w dodatku słabo mówiący w języku polskim. Aby było ciekawiej, część z nich posługuje się językiem ukraińskim, a część rosyjskim. Aha, jest jeszcze uczeń, który przyjechał do Polski w sierpniu. Ten wcale nie mówi po polsku, niewiele rozumie. Jak w takiej klasie uczyć, a jeszcze w dodatku rozwijać myślenie uczniów? Jak zadbać o uczniów słabo posługujących  się językiem polskim, a jednocześnie nie zaniedbać tych polskich? Trzeba mieć odpowiednie techniki pracy. Na przykład mapy problemów. To technika rozwijająca myślenie krytyczne. Polega na tym, że uczniowie otrzymują przykłady (tyle ile trzeba) i sami formułują twierdzenia, stawiają tezy, zauważają prawidłowości. Poniżej przykład, nieco nietypowy, ponieważ łączący mapy z wizualizacją. Uczniowie na podstawie przykładów mieli odpowiedzieć na pytanie, co różni symbol i alegorię. Udało się po t...